Przedstawicielstwo polega na tym, że czynność prawna dokonywana zostaje przez osobę zwaną przedstawicielem, w imieniu osoby zwanej dalej reprezentowanym, oraz że pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego. Przedstawicielstwo może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) lub na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo). Przykładowo: przedstawicielem ustawowym małoletnich dzieci są ich rodzice, natomiast prokurent jest pełnomocnikiem przedsiębiorcy podlegającego obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców.

Zakres działania przedstawicielstwa może obejmować wyłącznie prowadzenie działalności w zakresie reklamy i promocji przedsiębiorcy zagranicznego ( art. 94 Ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, Dz. U. z 2004 r. Nr 173, poz. 1807 ).

Ustawa Prawo prywatne międzynarodowe z 1965 roku przewiduje, że upoważnienie rodziców do reprezentowania dzieci pozostających pod władzą rodziców podlega prawu ojczystemu dziecka, upoważnienie przysposabiającego - prawu ojczystemu przysposobionego, a opiekuna - prawu ojczystemu dla której opieka została ustanowiona.

Wspomniana ustawa nie wskazuje prawa właściwego dla pełnomocnictwa. W doktrynie wskazuje się, że pełnomocnictwo podlega prawu wybranemu przez mocodawcę, a gdy ten nie dokona wyboru - prawo miejsca działania pełnomocnika. Jeżeli dana osoba zawodowo trudni się działalnością w charakterze pełnomocnika, wtedy prawem właściwym jest miejsce stałej siedziby^[1]. Skutki działania bez umocowania lub działania z przekroczeniem przedstawicielstwa oceniane są według statutu pełnomocnictwa.