- grupa obrotów
- specjalna grupa ortogonalna
- twierdzenie Cartana-Dieudonné
| Ten artykuł wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi. Należy w nim poprawić/wykonać działania: Artykuł opisuje wyłącznie obrót na płaszczyźnie. Nic nie ma choćby o obrocie w przestrzeni. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Obrót dookoła punktu P o kąt skierowany α jest to odwzorowanie geometryczne
płaszczyzny na siebie, takie, że:
1. jeśli
, to 
2. jeśli
, to
, gdzie
oraz kąty skierowane
są przystające.
Punkt P nazywa się środkiem obrotu, a kąt α kątem obrotu
.
Jeżeli α jest kątem zerowym lub kątem pełnym, to niezależnie od punktu P, obrót
jest odwzorowaniem tożsamościowym, które nazywane jest obrotem zerowym.
Obrót płaszczyzny o kąt skierowany półpełny jest symetrią środkową.
Każdy obrót płaszczyzny można przedstawić jako złożenie dwóch symetrii osiowych płaszczyzny o osiach przechodzących przez środek obrotu i tworzących kąt o mierze równej połowie miary kąta obrotu. Prawdziwe jest także twierdzenie odwrotne: złożenie dwóch symetrii osiowych
o osiach l1 i l2 przecinających się w punkcie P jest obrotem dookoła punktu P o kąt skierowany dwukrotnie większy od kąta utworzonego przez proste l1 i l2.
Obrót
jest izometrią parzystą płaszczyzny, mającą przynajmniej jeden punkt stały.
Okręgi i koła o środku w punkcie
są figurami stałymi obrotu
.
Obrót wokół początku układu współrzędnych na płaszczyźnie o kąt
punktu
można opisać wzorem analitycznym
, gdzie
.
Obrót na płaszczyźnie zespolonej punktu
wokół początku układu współrzędnych o kąt
można wyrazić wzorem
.